At the beginning of February 2026, the Authority for Consumers and Markets (“ACM”) announced that it had opened an investigation into alleged prohibited agreements concerning personnel between an IT company and other companies. These agreements allegedly consisted of arrangements not to approach or hire each other’s employees. Such so-called no-poach agreements are generally considered to infringe the cartel prohibition. In the coming period, the ACM will investigate whether the company in question actually entered into agreements that violate competition rules.
Background
In 2022, Martijn Snoep, chairman of the ACM, delivered a speech titled “Labour markets, a long-neglected corner of competition law”. In that speech Martijn Snoep noted that it was remarkable that labour markets had only relatively recently come onto the radar of competition authorities.
At the end of 2021, the ACM announced that it had closed an investigation into a possible wage cartel among supermarkets relating to a collective labour agreement (CLA). The ACM stated that there were indications of cartel behaviour after several supermarkets implemented the same wage increase for their employees following unsuccessful CLA negotiations. The increase corresponded exactly to the percentage that had been presented as the final offer during the negotiations.
The investigation was discontinued because employers and employees subsequently reached agreement on a new CLA that applied retroactively. The investigation was notable, as agreements concluded in the context of collective bargaining are legally exempt from the cartel prohibition. Moreover, employers are not legally obliged to reach an agreement during CLA negotiations. The coordination that employers must undertake among themselves in order to conduct negotiations with employee representatives should to some extent also benefit from this exemption; otherwise, collective bargaining would become highly complex.
In addition, in 2022 the ACM warned the chairman of Techniek Nederland following a public call urging member companies not to “poach” each other’s employees. Finally, in 2025 the ACM informed umbrella organisations in the healthcare sector about the competition law risks associated with jointly excluding self-employed workers (ZZP’ers) from the healthcare sector.
The aforementioned cases illustrate that investigation efferorts into competition restrictions on labour markets in the Netherlands is gradually increasing. The ACM’s recent investigation in the ICT sector fits within a broader international development in which competition authorities are increasingly focusing on possible restrictions of competition in labour markets. This trend has been visible in the United States for several years and is now also emerging at both the European and national levels. For example, in June 2025 the European Commission imposed fines on Delivery Hero and Glovo for (among other things) entering into a no-poach agreement in the food delivery sector.
The cartel prohibition in labour markets
Agreements (whether written or unwritten) between undertakings that prevent, restrict, or distort competition are prohibited under the cartel prohibition. An agreement can only be considered to restrict competition if it concerns a so-called “competition parameter”. Well-known competition parameters include prices and tariffs (including discounts, surcharges, and payment terms), costs and quality. Labour may also constitute a competition parameter. Particularly in times of labour shortages, employers compete with each other as “purchasers” of labour on the labour market (i.e. the market where employees offer their skills and expertise to undertakings). Agreements concerning wages (and other remuneration components) or agreements not to hire each other’s employees are therefore comparable to “classic” price-fixing or market-sharing arrangements.
European Commission: Competition Policy Brief
At the European level, the European Commission has already provided guidance on how agreements in labour markets should be assessed under competition law. To that end, the Commission published a Competition Policy Brief in 2024.
In that document, the Commission distinguished between two types of agreements: wage-fixing agreements and no-poach agreements. Wage-fixing agreements are arrangements in which employers agree on certain wage levels or other forms of remuneration or employment benefits. No-poach agreements, by contrast, generally involve employers agreeing not to “poach” each other’s employees. These agreements can take different forms. For example, so-called no-hire agreements are arrangements between employers where they agree not to hire each other’s employees, irrespective of whether the employee has applied for a job on his own initiative. Non-solicitation agreements, on the other hand, concern commitments not to actively approach another company’s employees, for example by targeting them through recruiters or cold calling.
Practical guidance
Competition authorities are increasingly focusing on agreements between employers relating to labour markets. Employers should therefore refrain from entering into any agreements (whether written or informal) with other companies concerning wages or components of remuneration. Employers should likewise avoid arrangements with competitors aimed at refraining from actively or passively approaching or hiring each other’s employees.
Afspraken over personeel en het kartelverbo
De Autoriteit Consument & Markt (“ACM”) heeft begin februari 2026 aangegeven onderzoek te doen naar verboden afspraken over personeel door een IT-bedrijf met andere bedrijven. Die afspraken zouden eruit bestaan elkaars personeel niet te benaderen of in dienst te nemen. Een dergelijke niet-wervingsafspraak wordt geacht in strijd te zijn met het kartelverbod. De aankomende tijd zal de ACM onderzoeken of het bedrijf ook daadwerkelijk afspraken heeft gemaakt die de mededingingsregels overtreden.
Achtergrond
In 2022 hield Martijn Snoep, bestuursvoorzitter van de ACM een speech met als titel: “arbeidsmarkten, lang veronachtzaamde hoek van het mededingingsrecht”, waarin hij het opmerkelijk noemde dat arbeidsmarkten pas vrij recent op het netvlies van mededingingsautoriteiten kwamen te staan.
Eind 2021 kondigde de ACM aan een (opmerkelijk) onderzoek te hebben beëindigd naar een mogelijk loonkartel bij supermarkten vanwege een cao-akkoord. De ACM beweerde dat er aanwijzingen waren voor kartelvorming nadat supermarkten na gestrande cao-onderhandelingen allemaal dezelfde loonsverhoging voor hun personeel doorvoerden. Die loonsverhoging betrof precies het percentage dat als laatste bod op tafel lag in de cao-onderhandelingen. Het onderzoek werd beëindigd omdat de werkgevers en werknemers overeenstemming bereikten over een nieuwe cao die met terugwerkende kracht in ging. Het onderzoek was opmerkelijk, aangezien afspraken die tot stand komen in het kader van collectieve onderhandelingen wettelijk gezien buiten het kartelverbod vallen en het werkgevers niet verplicht is een akkoord te bereiken in cao-onderhandelingen.[1] Het overleg dat werkgevers met elkaar moeten hebben om onderhandelingen te kunnen voeren met werknemers zou ook tot op zekere hoogte moeten kunnen profiteren van die uitzondering, anders zouden collectieve onderhandelingen bijzonder gecompliceerd worden.
Daarnaast waarschuwde de ACM in 2022 de voorzitter van Techniek Nederland (de belangenclub voor de installatiebranche en de technische detailhandel) in het kader van een publieke oproep die hij deed aan de aangesloten bedrijven om geen personeel bij elkaar weg te kapen. Tot slot heeft de ACM in 2025 koepelorganisaties in de zorg geïnformeerd over gezamenlijk uitsluiten van ZZP’ers in de zorgsector.
Dezezaken laten zien dat het toezicht op mededingingsbeperkiende afspraken op arbeidsmarkten in Nederland geleidelijk aan toeneemt. Het recente ICT-onderzoek van de ACM past in een bredere internationale ontwikkeling waarbij mededingingsautoriteiten in toenemende mate aandacht besteden aan mogelijke concurrentiebeperkingen op arbeidsmarkten. Deze trend was de afgelopen jaren al zichtbaar in de Verenigde Staten en begint zich inmiddels ook op zowel Europees als nationaal niveau af te tekenen. In juni 2025 beboette de Europese Commissie Delivery Hero en Glovo voor (onder andere) een no-poach afspraak in de bezorgsector.
Kartelverbod op arbeidsmarkten
Afspraken (geschreven en ongeschreven) tussen ondernemingen die de mededinging verhinderen, beperken of vervalsen zijn op grond van het kartelverbod[2] verboden. Een afspraak kan enkel de mededinging verhinderen, beperken of vervalsen indien dit een zogenaamde ‘concurrentieparameter’ aangaat. Bekende concurrentieparameters zijn, onder andere, prijzen en tarieven (inclusief bijvoorbeeld kortingen, toeslagen en betalingstermijnen), kosten en kwaliteit. Arbeid kan tevens aangemerkt worden als concurrentieparameter. Zeker in een tijd van arbeidskrapte concurreren werkgevers als ‘inkopers’ van arbeid met elkaar op de markt van arbeid (oftewel: werknemers die hun talent en vakmanschap in kunnen zetten ten behoeve van een onderneming). Afspraken over lonen (en andere beloningscomponenten) of het niet overnemen van personeel zijn daarom vergelijkbaar met ‘klassieke’ prijs- of marktverdelingsafspraken.
Europese Commissie: Competition Policy Brief
Op Europees niveau heeft de Europese Commissie (de “Commissie”) reeds handvatten aangereikt om afspraken op arbeidsmarkten mededingingsrechtelijk te duiden. Hiertoe publiceerde de Commissie in 2024 een Competition Policy Brief. In dat document onderscheidde de Commissie twee soorten afspraken: loonafspraken (wage-fixing agreements) en niet wervingsafspraken (no-poach agreements). Loonafspraken betreffen, aldus de Commissie, afspraken waarin werkgevers overeenkomen bepaalde lonen te hanteren of andere soorten vergoedingen of secundaire arbeidsvoorwaarden vast te leggen. Niet-wervingsafspraken komen er kort gezegd op neer dat werkgevers met elkaar afspreken elkaars werknemers niet in dienst te nemen. Niet-wervingsafspraken kunnen verschillende vormen aannemen. No-hire afspraken houden in dat werkgevers afspreken elkaars personeel überhaupt niet in dienst te nemen, ongeacht of die werknemer is benaderd door de werkgever of op eigen initiatief solliciteert. Non-solicit afspraken zijn afspraken waarbij werkgevers afspreken om elkaars werknemers niet actief te benaderen door middel van bijvoorbeeld recruiters of cold-calling.
Tips voor de praktijk
Afspraken tussen werkgevers in het kader van arbeidsmarkten staan op de radar bij mededingingsautoriteiten.
Maak als werkgever geen (schriftelijk en/of informele) afspraken met ander bedrijven over lonen en componenten daarvan met andere werkgevers. Houd je als werkgevers tevens verre van afspraken met concurrenten die erop zien om elkaars personeel van niet actief of passief te benaderen of in dienst te nemen.
[1] Artikel 16 Mededingingswet.
[2] Artikel 101(1) Verdrag Werking van de Europese Unie en Artikel 6(1) Mededingingswet.
