Could construction projects be halted as a result of the amendment to the Dutch Copyright Act

On 28 October 2025, the Dutch Senate approved a bill to amend the Dutch Copyright Act (“DCA”). One of the consequences of this bill is that, in the absence of a last will and testament, moral rights will not expire after the death of the author, but will pass to the author's surviving relatives. It is conceivable that moral rights that expired before this amendment will come into force will be revived as a result, and that surviving relatives will still have the right to object to, for example, the alteration of a building designed by a deceased architect.

Background to moral rights under Dutch law

The author not only has the exclusive right to publish and reproduce his work, but also has a number of moral rights. These moral rights are laid down in Article 25 DCA and consist of the right of the author to object to (a) publication of the work without mention of his name, (b) publication of the work under a name other than his own or under an altered name, (c) amendments to the work, or (d) mutilations or defacements of the work that could damage the honor or reputation of the creator.

Because moral rights relate to the personal connection between the author and the work, it has been determined that these rights cannot be transferred.[1] This personal connection also plays an important role in the question of what happens to moral rights after the author's death. The current Article 25(2) DCA stipulates that moral rights are not inheritable, but accrue to the person designated by the author in their last will or testament. If this designation requirement is not met, the moral rights expire upon the death of the author.

Legislative amendment

On 28 October 2025, however, the Dutch Senate approved a bill that is part of the Act on the Strengthening of Copyright Contracts (the “Act”) and changes the current Dutch system. This bill stipulates that the following shall be added to the current Article 25(2) DCA: ("The rights referred to in the first paragraph shall, after the death of the author and until the expiry of the copyright, accrue to the person designated by the author in his or her last will and testament") "and, in the absence thereof, to his or her surviving relatives".[2]

This amendment to the law ensures that, in the absence of a last will and testament, the moral rights do not expire upon the death of the author, but are transferred to the author's surviving relatives. Article 25a(1) DCA defines 'surviving relatives' as the parents, spouse or registered partner and children. The powers vested in the surviving relatives may be exercised independently by each of them until 70 years after the death of the author. Upon the death of these surviving relatives, the moral rights thereby come to a definitive end, as the surviving relatives cannot further transfer the moral rights.[3]

The enforceability of moral rights is subject to a reasonableness test. This amounts to a balancing of interests, taking into account all the circumstances of the case. Factors include, for example, the nature and seriousness of the alteration or infringement, the degree of familiarity of the work and its author with the relevant public, the reason for the alteration or infringement, and the perceptibility and time that has elapsed between the completion of the work and the infringement.  For example, in the 4 Jaargetijden judgment[4] , it was considered by the Dutch Supreme Court that the demolition of a building cannot be regarded as an impairment of the work within the meaning of Article 25(1)(d) DCA but under certain circumstances may constitute an abuse of power or otherwise be unlawful. If, for example, it concerns a unique work of art, it may be required that destruction only take place if there are valid reasons for doing so and the author is given the opportunity to properly document the work of art.

Will moral rights in the Netherlands be revived by a change in the law?

The Act on the Strengthening of Copyright Contracts is expected to enter into force on 1 January 2026. The question is whether the moral rights of an author who died before the legislative change will be revived as of 1 January 2026. Suppose an architect designed a building in 2015, died in the same year and did not draw up a last will and testament. The building is then protected by copyright until 2085 (i.e. until 70 years after the death of the author), but the moral rights expired in 2015 due to the lack of a last will and testament. The amendment to the law may enable the surviving relatives of this deceased architect to invoke the moral rights as of 1 January 2026 and thus oppose, for example, the alteration or demolition of the building designed by the deceased architect.

Whether this will actually be the result of the legislative amendment is still unclear. The Act has immediate effect, but no retroactive effect.[5] According to State Secretary Coenradie, this means that the moral rights of creators who died before the legislative amendment came into force and for whom no one was designated in the creator's last will, will pass to the author’s surviving relatives, provided that (i) the work is still protected by copyright and (ii) the alleged infringement of moral rights took place after the date of entry into force of this Act.[6] In that case, the surviving relatives of authors who died up to 70 years before the entry into force of the Act also be able to claim moral rights.

In our opinion, however, the lack of transitional law means that the moral rights of authors who did not have a last will and testament and who died before the Act came into force have come to an end. Because the amended Article 25(2) DCA only stipulates that, in the absence of a last will and testament, moral rights accrue to the surviving relatives and this provision will take immediate effect from 1 January 2026, there is no question of moral rights being 'revived' . The provision cannot be applied retroactively to personality rights that had already expired before the Act came into force. However, because State Secretary Coenradie believes that this is possible, the possibility must be taken into account that the moral rights of authors who died up to 70 years before the entry into force of the Act will nevertheless be revived from 1 January 2026.

It is also important to determine in which cases exactly the surviving relatives can take action. No action can be taken against an infringement that took place before the Act came into force. In the case of an infringement that began before the Act came into force and continues after its entry into force, action can be taken insofar as it concerns the period after the Act came into force.[7]

Conclusion and recommendations

In short, as of 1 January 2026, it must be taken into account that the author’s moral rights can be invoked by relatives, even if the author has not drawn up a last will and testament. It is still unclear whether only the relatives of authors who died after the legislative amendment came into force can invoke this right, or whether the relatives of authors who died up to 70 years before the amendment came into force can also do so. For the real estate sector, for example, the legislative amendment could mean that construction projects involving changes to existing works are subject to the risk that surviving relatives may suddenly claim to have acquired rights to oppose alterations to existing buildings.

Specifically for the construction sector, in view of this uncertainty, we recommend that in all cases:

• before renovating or demolishing an existing building, to ascertain whether the author of the original building died less than 70 years ago, in which case moral rights may still exist and could be invoked by surviving relatives under the new regime;
• in due diligence reports for real estate projects, pay extra attention to moral rights and the risk that these could be invoked by surviving relatives under the new regime;
• limit risks as much as possible by establishing clear contractual agreements with the architect regarding the enforceability of moral rights.

Moeten bouwprojecten worden stilgelegd als gevolgvan de wijziging van de Auteurswet? 

Op 28 oktober 2025 stemde de Eerste Kamer in met het wetsvoorstel Wet Versterking Auteurscontractenrecht. Dit wetsvoorstel heeft onder meer tot gevolg dat persoonlijkheidsrechten na de dood van de auteur bij gebreke van een uiterste wilsbeschikking niet komen te vervallen, maar toekomen aan de nabestaanden van de auteur. Denkbaar is dat persoonlijkheidsrechten die vóór inwerkingtreding van deze wet zijn komen te vervallen, hierdoor herleven en nabestaanden alsnog het recht krijgen zich te verzetten tegen bijvoorbeeld de wijziging van een door de overleden auteur ontworpen gebouw.

.Achtergrond persoonlijkheidsrechten

 De auteur heeft niet alleen het exclusieve recht zijn werk openbaar te maken en te verveelvoudigen, maar beschikt ook over een aantal persoonlijkheidsrechten. Deze persoonlijkheidsrechten zijn vastgelegd in artikel 25 Auteurswet (hierna: “Aw”) en bestaan uit het recht voor de auteur zich te verzetten tegen (a) openbaarmaking van het werk zonder vermelding van zijn naam, (b) openbaarmaking van het werk onder een andere naam dan de zijne of onder een gewijzigde naam, (c) wijzigingen in het werk, of (d) verminkingen of aantastingen van het werk die nadeel zouden kunnen toebrengen aan de eer of de naam van de maker.

Omdat de persoonlijkheidsrechten zien op de persoonlijke band tussen de maker en het werk, is bepaald dat deze rechten niet kunnen worden overgedragen.[8] Deze persoonlijke band speelt ook een belangrijke rol bij de vraag wat er met de persoonlijkheidsrechten gebeurt na de dood van de auteur. Het huidige artikel 25 lid 2 Aw bepaalt dat de persoonlijkheidsrechten niet vererven, maar toekomen aan de door de maker bij uiterste wilsbeschikking aangewezene. Is niet voldaan aan dit aanwijzingsvereiste, dan komen de persoonlijkheidsrechten met de dood van de auteur tot een einde.

Wetswijziging

 Op 28 oktober 2025 heeft de Eerste Kamer echter ingestemd met een wetsvoorstel dat onderdeel uitmaakt van de Wet versterking auteurscontractenrecht en verandering brengt in het huidige systeem. Dit wetsvoorstel bepaalt dat aan het huidige artikel 25 lid 2 Aw (“De in het eerste lid genoemde rechten komen, na het overlijden van de maker tot aan het vervallen van het auteursrecht, toe aan de door de maker bij uiterste wilsbeschikking aangewezene”) wordt toegevoegd “, en bij gebreke van dien aan zijn nabestaanden”.[9]

Deze wetswijziging zorgt ervoor dat de persoonlijkheidsrechten bij het overlijden van de auteur niet komen te vervallen bij gebreke van een uiterste wilsbeschikking, maar toekomen aan de nabestaanden van de auteur. Artikel 25a lid 1 Aw definieert ‘nabestaanden’ als de ouders, de echtgenoot of de geregistreerde partner en de kinderen. De aan de nabestaanden toekomende bevoegdheden kunnen zelfstandig door ieder van hen tot 70 jaar na de dood van de auteur worden uitgeoefend. Overlijden deze nabestaanden, dan komen de persoonlijkheidsrechten daarmee tot een definitief einde, aangezien de nabestaanden de persoonlijkheidsrechten niet verder kunnen overdragen.[10]

De inroepbaarheid van persoonlijkheidsrechten is onderworpen aan een redelijkheidstoets. Dit komt neer op een belangenafweging, rekening houdend met alle omstandigheden van het geval. Factoren zijn bijvoorbeeld de aard en ernst van de wijziging of aantasting, de mate van bekendheid van het werk en van de maker bij het relevante publiek, de reden voor wijziging of aantasting en de waarneembaarheid en de tijd die is verstreken tussen de voltooiing van het werk en de aantasting.  Zo werd in het 4 Jaargetijden-arrest[11] overwogen dat de sloop van een gebouw niet kan worden aangemerkt als een aantasting van het werk in de zin van artikel 25 lid 1 sub d Aw, maar onder omstandigheden wel misbruik van bevoegdheid kan opleveren of anderszins onrechtmatig kan zijn. Als het bijvoorbeeld gaat om een uniek exemplaar, kan worden verlangd dat pas tot vernietiging wordt overgegaan indien daar gegronde redenen voor bestaan en de maker de kans krijgt het bouwwerk behoorlijk te documenteren.

Herleven persoonlijkheidsrechten door wetswijziging?

Verwacht wordt dat de Wet versterking auteurscontractenrecht op 1 januari 2026 in werking treedt. De vraag is of de persoonlijkheidsrechten van een vóór de wetswijziging overleden maker per 1 januari 2026 herleven. Stel dat een architect in 2015 een gebouw heeft ontworpen, in datzelfde jaar is overleden en geen uiterste heeft wilsbeschikking opgesteld. Het gebouw is dan tot 2085 auteursrechtelijk beschermd (namelijk: tot 70 jaar na de dood van de maker), maar de persoonlijkheidsrechten zijn vanwege het gebrek aan een uiterste wilsbeschikking in 2015 ten einde gekomen. De wetswijziging zorgt er mogelijk voor dat de nabestaanden van deze overleden architect de persoonlijkheidsrechten per 1 januari 2026 toch nog kunnen inroepen en zich op die manier kunnen verzetten tegen bijvoorbeeld de wijziging of sloop van het door de overleden architect ontworpen gebouw.

Of dit daadwerkelijk het gevolg zal zijn van de wetswijziging is nog onduidelijk. De Wet versterking auteurscontractenrecht heeft namelijk onmiddellijke werking, maar geen terugwerkende kracht.[12] Volgens Staatssecretaris Coenradie betekent dit dat de persoonlijkheidsrechten van vóór inwerkingtreding van de wetswijziging reeds overleden makers waarvoor testamentair door de maker niemand is aangewezen, toe aan de nabestaanden van deze maker mits (i) het werk nog auteursrechtelijk beschermd is en (ii) de beweerdelijke inbreuk op de persoonlijkheidsrechten na de inwerkingtredingsdatum van deze wet heeft plaatsgevonden.[13] In dat geval zouden ook de nabestaanden van auteurs die tot 70 jaar vóór inwerkingtreding van de Wet versterking auteurscontractenrecht zijn overleden, aanspraak kunnen maken op persoonlijkheidsrechten.

Naar onze mening heeft het gebrek aan overgangsrecht echter tot gevolg dat de persoonlijkheidsrechten van auteurs die niet over een uiterste wilsbeschikking beschikken en die vóór inwerkingtreding van de Wet versterking auteurscontractenrecht zijn overleden, ten einde zijn gekomen. Omdat het gewijzigde artikel 25 lid 2 Aw alleen bepaalt dat de persoonlijkheidsrechten bij gebreke aan een uiterste wilsbeschikking toekomen aan de nabestaanden en deze bepaling vanaf 1 januari 2026 onmiddellijke werking heeft, is geen sprake van het ‘herleven’ van persoonlijkheidsrechten. De bepaling kan niet met terugwerkende kracht worden toegepast op de persoonlijkheidsrechten die voor inwerkingtreding van de wet al ten einde zijn gekomen. Omdat Staatssecretaris Coenradie echter van mening is dat dit wel kan, moet rekening worden gehouden met de mogelijkheid dat persoonlijkheidsrechten van auteurs die tot 70 jaar vóór inwerkingtreding van de Wet versterking auteurscontractenrecht zijn overleden vanaf 1 januari 2026 toch herleven.

Van belang is dan nog in welke gevallen nabestaanden precies kunnen optreden. Tegen een inbreuk die heeft plaatsgevonden voordat de wet in werking trad, kan niet worden opgetreden. Bij een inbreuk die is aangevangen vóór de inwerkingtreding en die na de inwerkingtreding ervan voortduurt, kan wel worden opgetreden voor zover het de periode na de inwerkingtreding betreft.[14]

Conclusie en aanbevelingen

 Kortom, er moet per 1 januari 2026 rekening mee moet worden gehouden dat de persoonlijkheidsrechten van de maker door nabestaanden kunnen worden ingeroepen, ook als de maker geen uiterste wilsbeschikking heeft opgesteld. Daarbij is het nog onduidelijk of alleen de nabestaanden van ná inwerkingtreding van de wetswijziging overleden auteurs hier een beroep op kunnen doen, of ook de nabestaanden van auteurs die tot 70 jaar vóór de inwerkingtreding zijn overleden. Voor bijvoorbeeld de vastgoedsector zou de wetswijziging tot gevolg kunnen hebben dat bouwprojecten waarin wijzigingen worden aangebracht in bestaande werken, aan het risico onderworpen zijn dat nabestaanden opeens alsnog beweren rechten te hebben verkregen zich te gaan verzetten tegen aanpassingen in bestaande bouwwerken.

Specifiek voor de bouwsector raden wij gelet op deze onduidelijkheid aan om in alle gevallen:

• vóór de verbouwing of sloop van een bestaand gebouw in kaart te brengen of de auteur van het oorspronkelijk gebouw minder dan 70 jaar geleden is overleden, waardoor persoonlijkheidsrechten eventueel nog zouden kunnen bestaan en door nabestaanden zouden kunnen worden ingeroepen gelet op het nieuwe regime;

• in due diligence-rapporten voor vastgoedprojecten extra aandacht te schenken aan persoonlijkheidsrechten en het risico dat deze vanwege het nieuwe regime door nabestaanden kunnen worden ingeroepen;
• risico’s zoveel mogelijk te beperken door met de architect duidelijke, contractuele afspraken vast te leggen over de inroepbaarheid van persoonlijkheidsrechten.